Dlaczego ZHP?

© ZHP/Agnieszka Madetko-Kurczab

Rozwój samodzielności i aktywności

Gromada zuchowa, drużyna harcerska, starszoharcerska, wędrownicza to doskonałe miejsce aktywności dzieci i młodzieży. W drużynach dzieci i młodzież przygotowują się do aktywnego, dorosłego życia. Przez szkołę harcerską przeszło wiele znanych i cenionych osób, zajmujących dzisiaj ważne stanowiska w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. Harcerska szkoła życia i harcerski system wychowawczy odciska trwałe, pozytywne piętno na młodych ludziach i procentuje na całe dorosłe życie. Atrakcyjny, dostosowany do potrzeb dzieci i młodzieży program. Program w drużynie zależy od potrzeb młodych ludzi jako jednostek, potrzeb całej grupy oraz pomysłowości drużynowego. W skali organizacji nie ma takich pozytywnych rzeczy, których nie można robić w harcerskim mundurze. Drużyny zajmują się działalnością artystyczną, ekologiczną, turystyczną, obronnością, ratownictwem medycznym, żeglarstwem. Są drużyny, które specjalizują się, w konkretnej działalności, ale większość drużyn i środowisk harcerskich podejmuje wiele różnorodnych działań. Wielką siłą harcerstwa jest jego różnorodność. Nigdy nie zapominamy o patriotyzmie i szeroko rozumianych wartościach chrześcijańskich. Harcerstwo jest wspaniałą przygodą

Jak wygląda harcerska codzienność?

W pierwszym okresie działania w drużynie harcerskiej wszystko będzie dla dziecka nowe i nieznane. Dziecko będzie przeżywać ważne chwile: będzie uczęszczać na zbiórki (które odbywają się popołudniami, a najczęściej w soboty), złoży obietnicę zucha lub przyrzeczenie harcerskie, pojedzie na pierwszy biwak, obóz, będzie chciało mieć swój pierwszy mundur. Daty,  miejsca i godziny zbiórek i wyjazdów są znane z wyprzedzeniem i zawsze można zapytać o nie drużynowego. Niestety nie zawsze harcerska aktywność jest równie intensywna i bardzo regularna. Ze względu na swoją różnorodność- trudno ubrać ją w konkretne ramy czasowe (np. w każdy piątek od 16 do 18). Zawsze  ukoronowaniem harcerskiej pracy w ciągu roku szkolnego  jest udział w obozie letnim. Z czasem nastolatek angażuje się również w organizowanie harcerskiej pracy dla młodszych harcerzy. Często, około 17-18 roku życia zostaje instruktorem. Bycie instruktorem harcerskim jest nie tylko wspaniałą przygodą i wielką lekcją (czy inni rówieśnicy w wieku lat 19 zarządzają skomplikowanymi projektami, jakimi są rajdy czy biwaki? ). Jest też kolejnym krokiem do wychowania aktywnego społecznie i świadomego obywatela. Warto wspierać w tej działalności nasze dzieci.

GK_ZHP_HARCERSKIE_LATO_2016_FOT_AGNIESZKA_MADETKO_KURCZAB-1-37.jpg
© ZHP/Agnieszka Madetko-Kurczab
GK_ZHP_HARCERSKIE_LATO_2016_FOT_AGNIESZKA_MADETKO_KURCZAB-1-8.jpg
© ZHP/Agnieszka Madetko-Kurczab

Co zrobić, aby wstąpić do ZHP?

Krok 1

Najczęściej gromady zuchowe i drużyny harcerskie oraz starszoharcerskie działają przy szkołach publicznych. Rodzic poszukujący drużyny do której mogłoby należeć dziecko pierwsze kroki powinien skierować do szkoły, w której uczy się dziecko. Najlepiej zorientowaną osobą w szkole jest oczywiście Dyrektor Placówki oraz nauczyciele .

Krok 2

Jeśli w szkole nie ma drużyny zapraszamy do Internetu. Taką informację można uzyskać bezpośrednio na fan page’u hufca na Facebook’u, do którego odnośnik znajduje się na dole strony. Kontakt do drużynowych i terminarz zbiórek znajduje się w zakładce ,,Mapa drużyn i gromad”.
Bezpośredni kontakt z nimi zdecydowanie ułatwia rekrutację. 
Przedział wiekowy dzieci, a grupa metodyczna:
Zuchy (6-10 lat)
Harcerze (11-12 lat)
Harcerze starsi (13-15 lat)
Wędrownicy (16-21 lat)

Związek Harcerstwa Polskiego wymaga pisemnej zgody rodziców na przynależność dziecka do ZHP.